mahiryilmaz.com

İçimden geçenler…

Sensizligin tarifi dilimde değil

Gözlerimden akan yaşlarda saklı

Mutlulugun sırrı elimde değil

Bagrıma bastıgım taşlarda saklı

Çektigim acılar yüzümde değil

Sensiz gecen günlerde gecede saklı

Sana olan aşkım dilimde değil

Yüregimdeki kuytu köşede saklı

Adim adım izlerin yollarda değil

Cigneyip geçtigin ömürde saklı

Aşkımız yabancı kollarda değil

Yakıp kül ettigin gönülde saklı

Benim kalbim inan bedende değil

Seni sevdim seveli hep sende saklı

Bu aşkın günahı çekende değil

Seni sevdigim için hep bende saklı..

Aşkın oku çıkmış sevgi yayından

Saplanmış gönlüme çıkmak bilmiyor

Ayrılık treni çıkmış rayından

Son duragı geçmiş durmak bilmiyor

Bir dilek dilemişim yüce mavladan

Nedense sesimi duymak bilmiyor

Gönül kaçmak ister dertten beladan

Bir türlü başımdan gitmek bilmiyor

Gönül han olmuş acılar hancı

Hesap günü beklerim gelmek bilmiyor

Karşılıksız sevmek ne büyük acı

Ömrümce beklesemde sevmek bilmiyor

Bu dunyada birtek sen varmış gibi

Gönül başkasını görmek bilmiyor

Sanki yemin etmiş and içmiş gibi

Senden başkasını sevmek bilmiyor

Bazen bir gülüşte, bazen bir sözde, bazen de bir dokunuşta gizlidir aşk.  Ummadığın anda, ummadığın yerde, ummadığın kişiye kapılmak.  Yüzünde hayatı bulmak, gözlerinde huzura kavuşmak, ellerinde tarifsiz duygular yaşamak… Çıkıp bir dağ yamacına avazının çıktığı kadar bağırmak. Uyurken gözlerini kapattığında O’nu görmek, O’nunla güne başlamak.  Susmak bazen konuşmamak, bazen de susmadan konuşmak. Keşke yanımda olsaydı diyerek sigaradan derin bir nefes daha çekmek. Durduk yere gülmek, kendi kendine konuşmak. Belki görürüm ümidiyle caddelerde, sokaklarda dolaşmak. “Bir sonraki otobüse bineyim” deyip boynuna birkez daha sarılabilmek. Yağmur altında ıslanmak, caddelerde el ele yüreyebilmek. Kokusunu en derine çekmek ve her zaman ve her yerde kokusunu hissedebilmek. Rüzgarda sesini duyabilmek, sıkılmadan yılmadan dakikalarca ismini tekrar edebilmek. En yakınlarına durmadan ismini söyleyerek onları sıkmak. Gitmesi gereken durumlarda bile “Gitme” diyerek, şiirler sözler söyleyebilmek. O’nun yüzünü güldürmek, güldürebilmek. Bakıp ”Gül ki sevgilim” diyebilmek. Senelerce boş hayaller peşinde koşup O’nun varlığından haberdar olamamak. O’nu ilk gördüğün anda “O” olduğunu anlamak. Herşeyin “O” olduğunu anladığında, O’na Sen O’sun diyebilmek.

Sen yoksun!

Gözlerin bile haram artık gözlerime

gittikce büyüyen yanlızlıgımı anlatamıyorum kimselere

sensizlik ve bitmeyen bir hasret olsada bu aşkın sonu,pişman deilim yaşadıklarımdan

şimdi ıslak yüregimdeki tüm sokaklar

ve karanlık tüm köşeler.

karanlıkları aydınlatacak bir mum ışıgına razıyken yüregim,

bir an bile sana dokunmuş olmanın sarhoşlugunu yaşarken ellerim,

ve birdaha seninle olamamanın yanlızlıgını yaşarken bedenim

Sen yoksun…!!

Devamını oku »