mahiryilmaz.com

İçimden geçenler…

Her ayrılıkta bir kez daha bağlanıyor bu yüreğim sana. Her ayrılıkta bir kez daha aşık oluyorum sana. Güzel gülüşün bir kez daha kazınıyor beynime, kokun burnuma, sesin kulaklarıma. Her seferinde daha da zor oluyor bu gitmeler. Ayrılığı gösteren saat düşman olurken, yüreğinde ateş yakıyor eritiyor beni. Her seferinde yerin büyüyor küçük dünyamda. Her seferinde bir kez daha aşık ediyorsun kendine. Bir düğüm daha atıyorsun aramızda ki kimsenin çözemiyeceği o düğüme. Bir kere daha bağlıyorsun beni kendine.

Üzüyorum seni bazen. Kırıyorum en derinden. Üstelik hiç hak etmediğin halde. O saf, tertemiz aşkına leke bulaştırıyorum belki. İstediğin basit bir kelimenin karşılığını veremiyorum sana. Hata yapıyorum, zamanın bende bıraktığı, basit insanlar yüzünden körelmiş duygularımı besliyorum. Ama bu son. Senin bana gösterdiğin o bir annenin sıcaklığı, bir babanın şefkati, bir dostun yakınlığı ve gösterdiğin Aşkın o eşsiz tadı için, yüreğinde büyüttüğün yangın için, bana herşeyinle verdiğin o saf ve tertemiz duygular için bu son. Bakmaya doyamadığım o güzel yüzüne, en mutsuz anımda bile dünyanın en mutlu insanı yapan o eşsiz gülüşüne, aşkı anlatan o tarifsiz sesine ve özlemi beni yakan eşsiz kokuna söz bu son.

Bilmeni istiyorum sen benim vazgeçilmezimsin, ben senden vazgeçmem.