Belki dur derdi birisi arkasından, gitme der tutardı elini, eller beraber ayrılmasaydı, bırakmasaydı iki yürekte birbirini. O kopmaz denilen bağları koparmasalardı. Uzatılmasaydı başka eller. Yaklaşmasaydı, görmeseydi. Söylenmeseydi, söylemeseydi karşındaki yıpranmış yüreğe o sözler, sıkmasaydın, sıktırmasaydın o son kurşunu.

Ne kendine iyi bak demek yakışır, ne de hakkını helal et. Yüzüne bakarak bitti herşey demek bile yanlıştır. Ama bitmiştir herşey. Dil söylemese de, yürek istemese de bitmiştir. Geri dönüşü yoktur bu gidişin ve dönecek limanı yoktur bu giden geminin. Ne ağıt yakmak doğrudur ardından ne de bir mendil sallamak. Yanlışlıklar denizinden kurtulurken bir kulaç daha atmamaktır yanlışlığa.

Bırak artık sana uzatılan eli, kopar artık kalbindeki ipleri, unut artık mazide kalan geçmişini, çaresi yok artık izleme gidişini.

13 Ağustos 2010 Cuma 07:54

Her ayrılıkta bir kez daha bağlanıyor bu yüreğim sana. Her ayrılıkta bir kez daha aşık oluyorum sana. Güzel gülüşün bir kez daha kazınıyor beynime, kokun burnuma, sesin kulaklarıma. Her seferinde daha da zor oluyor bu gitmeler. Ayrılığı gösteren saat düşman olurken, yüreğinde ateş yakıyor eritiyor beni. Her seferinde yerin büyüyor küçük dünyamda. Her seferinde bir kez daha aşık ediyorsun kendine. Bir düğüm daha atıyorsun aramızda ki kimsenin çözemiyeceği o düğüme. Bir kere daha bağlıyorsun beni kendine.

Üzüyorum seni bazen. Kırıyorum en derinden. Üstelik hiç hak etmediğin halde. O saf, tertemiz aşkına leke bulaştırıyorum belki. İstediğin basit bir kelimenin karşılığını veremiyorum sana. Hata yapıyorum, zamanın bende bıraktığı, basit insanlar yüzünden körelmiş duygularımı besliyorum. Ama bu son. Senin bana gösterdiğin o bir annenin sıcaklığı, bir babanın şefkati, bir dostun yakınlığı ve gösterdiğin Aşkın o eşsiz tadı için, yüreğinde büyüttüğün yangın için, bana herşeyinle verdiğin o saf ve tertemiz duygular için bu son. Bakmaya doyamadığım o güzel yüzüne, en mutsuz anımda bile dünyanın en mutlu insanı yapan o eşsiz gülüşüne, aşkı anlatan o tarifsiz sesine ve özlemi beni yakan eşsiz kokuna söz bu son.

Bilmeni istiyorum sen benim vazgeçilmezimsin, ben senden vazgeçmem.

Profesyonel web kullanıcıları bilirler ki kullanılan ip kimse türk telekom tarafından kaydedilip, saati ve tarihi söylendiğinde savcılık kim olduğunu bulabilmektedir. Amatör ve kendini bilmez kişiler anca bana birşey olmaz edasıyla internet ortamında futursuzca davranırlar. Bilmezler ki bir dilekçe nelere mal olabilir İşte bende bu yorum yapan kişi hakkında 28.07.2009  tarihinde dilekçemi savcılığa vereceğim. Tanıdığım kişi olduğunu düşündüğümden dolayı bir kaç gün bana ulaşma imkanı tanıyorum . Bu süre zarfında bana ulaşırsa vermekten vazgeçebilirim ama şayet ulaşmazsa kim olduğu hakkında dilekçe dediğim tarihte savcılıkta olacaktır.

Siz siz olun böyle kişilere bu imkanları vermeyin ve yine siz siz olun sanal ortamda sorun teşkil edebilecek bir takım davranışlar içine girmeyin.

Dilekçenin ekran resmi : (Tıklayıp büyütebilirsiniz)

Ve o güzel yorumlarının resmi : (Tıklayıp büyütebilirsiniz)

Söylemek istediğim diğer bir konu ise gereksiz küfürlü yorum yapan kendini bilmez insanlıktan bir nebze olsun nasibini alamamış o yaratıklara seslenmek . Neden insan kendini gizleyipde gerizekalı davranışlarda bulunuyor bunu anlamış değilim. Boş insansınız bir işe yaramıyorsunuz bunu sizi tanıyanlar mutlaka çok iyi biliyordur fakat bu eşsiz özelliklerinizi neden ulu orta sergilemekten kaçınmıyorsunuz . Zavallısınız her halinizden belli bunu belirtmek ile de karakterinizin ne kadar alçak olduğunu göstermeyin bari.

Neyse yazımı fazla uzatmadan Yeniden Merhaba diyerek umarım bu yaz yararlı yazılar yazmaya gayret edeceğim.

“Kendine iyi bak” bir veda degil elveda cümlesidir çogu zaman. O üç kelimeden çok daha fazlasini gizler içinde…

“Kendine iyi bak.” Çünkü bundan sonra ben yaninda olmayacagim. Olamayacagim. Istesem de istemesem de. Sevdim bir zamanlar seni, hala seviyorum ve benden sonra da mutlu olmani istiyorum. Olur da bir gün dönersem seni iyi bulmak istiyorum.“

“Kendine iyi bak. Çünkü bundan sonra kendinden baskasi olmayacak yaninda sana bakacak. Ben olmayacagim. Kendine iyi bak ve beni düsünme. Çünkü ben de seni düsünmeyecegim artik. Arama sakin beni, yazma, çünkü ben yazmayacagim. Sil beni yüreginden, çünkü ben silecegim. Fakat, yasanilan, paylasilan güzel seyler hatirina sana yürekten mutluluklar diliyorum. Ve ben bir daha dönmemek üzere gidiyorum.”

“Kendine iyi bak. Aramizda geçen herseye ragmen benden sonra iyi oldugunu bilmeyi tercih ederim. Aslinda bilmem çok önemli degil, iyi oldugunu varsayacagim ben. Seni bir daha asla görmemek üzere gidiyorum ben, seni kendinle basbasa, yapayalniz birakiyorum ben. Biliyorum kendini birakacaksin benden sonra, o yüzden iyi bak diyorum. Aslina bakarsan, çok da fazla umursamiyorum.”

“Kendine iyi bak derler ve giderler. Tutkuyla sevenler, bazen birden fazla söylerler bunu. Çünkü onlari ayirmak, eti tirnaktan ayirmak gibidir. Kolay kolay kopamaz onlar, süreç çok aci vericidir, yürek parçaliyicidir. Her seferinde azalan umutlarla geri döner ve yine “Kendine Iyi Bak” gözleriyle ayrilirlar. Ta ki umut da, sevgi de tükeninceye kadar…Ta ki son elveda mezar sessizligine bürününceye kadar…”

Tutkunun ötesinde sevenler, bir kez “Kendine Iyi Bak “ derler ve giderler. Onlar eti tirnaktan ayirmak yerine ölümü yeglerler. Onlar bu aciyi bir kezden fazla kaldiramayacaklarini bilirler.

“Kendine iyi bak” derler ve giderler. Bu sözlerin içinde ihanet yok, hiç bir zaman olamaz derler ve giderler. En büyük ihanet degil midir aslinda seni seveni, ihtiyaci olani yüzüstü birakip gitmek. “Kendine iyi bak” derler ve giderler. Seni suskunluga mahkum edip giderler. Seni parçalara ayirip, en büyük parçayi yanlarina alip giderler. Seni senden alip giderler.

Daha kötüsü suçlayamazsin onlari tüm bunlar için. Kendine iyi bak deyip gidenin geçerli bir nedeni vardir elbet. Suçlatmaz kendini. Savasmadiklari için kizarsin ama suçlayamazsin. Savasmislarsa, yenildikleri için kizarsin ama suçlayamazsin. Yenildigin için kizarsin ama suçlayamazsin… Ayriligin kaçinilmazligina inandirir seni, kendine iyi bak derler ve giderler. Elinden umutlarini, düslerini, sevgilerini alip giderler. Bir tek anilari birakirlar geride, bir de hatirladikça gözyaslarina bogulasin diye unutulmayan nagmeler.

Arkalarina bakmadan çekip giderler eger yalniz kalmissan, çünkü insafsizliklarini görmek istemezler. Hersey o saniye orada bitsin, kapansin bu sayfa isterler. Bitti diyemedikleri için, kendine iyi bak derler. Kirildim ve affedemiyorum; diyemedikleri için kendine iyi bak; derler. Seni istemiyorum artik, hayatimdan çikaracagim ama bil ki hiç unutmayacagim; diyemedikleri için kendine iyi bak derler. Biliyorum çok kanayacaksin ama daha iyisini yapamiyorum; diyemedikleri için kendine iyi bak derler. Vicdanlarini rahatlatmak için kendine iyi bak derler, çünkü o kan uzun süre akacaktir ve o yara asla kapanmayacaktir, bilirler.

“Kendine iyi bak” bir noktadir çogu zaman. Kendine iyi bak deme bana, sadece kötülükler noktalansin isterim ben. Oysa sen iyisin… Sen gözümdeki isik, dudagimdaki tebessüm, sen içimdeki sevinçssin. Sen hayatima renk katan, sen yüregimdeki çarpinti, sen hayatimdaki nesesin. Sen yolumu aydinlatan, sen dert ortagim, sen gönül yoldasim, sen bir tanesin. Kendine iyi bak deme bana. Nokta koyma.

Keske böyle yasanmasaydi bazi seyler, keske affedebilsen beni, keske ben de affedebilsem… Keske döndürebilsek zamani geriye. Keske bugünkü aklimizla yasasak herseyi bastan. Nafile… Ama yine de, gitmesen olmaz mi? Bitmesek olmaz mi? Sen eksikken, ben nasil tam olurum? Senden kalan boslugu kimlerle doldururum? Savassak, aramiza giren seytanla olmaz mi? Hani büyük asklar her türlü engeli asardi, hani gerçek dostluklar her sinavi geçerdi, hani sevgi eninde sonunda kazanirdi? Hani hayatta hiç kirlenmeyecek degerler vardi? Hani en büyük zaferler, en kanli savaslarin ardindan kazanilirdi? Bunlarin hepsi yalan mi? Sahiden…, gitmesen olmaz mi? Bitmesek olmaz mi?……….

Peki o zaman… Senin istedigin gibi olsun… Öyleyse…Sen de Kendine Iyi Bak.

“Kendine iyi bak” derler, kursunu kafana sikip giderler… …

Bu sene diğerlerinden farklıydı aslında. Büyümenin ve hayatın bize verdiği yükler sayesinde doğum gününü unutur olduk.

Yeni yaşımı kutlamayı unutmayan, benim için birşeyler yapan ve yapmaya çalışan tüm sevdiklerime teşekkür ediyorum. Bugün benim için özel çaba harcayan biricik ablama da ona kendisini çok sevdiğimi söylemek istiyorum.

.
Yüzün aklımdan bir an olsun çıkmadı
Aklımda hayalin, yüreğimde yanıyor aşk ateşi
Aşkın sarmış tüm bedenimi
Bir bilsen ne kadar özledim seni

.
Sensiz geçmedi, geçiremedim günleri
Sensin dünyamın bugünü yarını
Anla artık çok seviyorum seni
Bir bilsen ne kadar özledim seni

.
Adın düşmez dilimden bir an
Ağlarım, yanarım her an

Unutturamaz asla seni zaman
Bir gün gidersen eğer

.
Bulamam senin gibisini bilirim
Ben seninle güldüm, seninle gülerim
Sensiz geçmez bir günüm
Bir gün gidersen eğer.