mahiryilmaz.com

Bu gece farkettim ki hayatımız hep belkilerle ve keşkelerle dolu. Belki yaparız, belki ederiz diyoruz hep, keşke yapabilseydik, keşke olsaydı. Yaşayamadığımız yaşamak istediğimiz anları hayal ediyoruz. İstiyoruz arzuluyoruz bir çok şeyi. Ama hep belki diyoruz, hep belki ile başlayan cümleler kuruyoruz, keşke olsaydı, keşke olabilseydi diyoruz. Hep erteliyoruz belki de yapamayacağız, bizim olmayacak güzel hayallerin peşindeyiz. Belki hayat sürüklüyor bizi bu duruma belki de biz kendimiz sürüklüyoruz kendimizi. Ne kadar üzücü. Keşkeler ve belkiler hayatımızın vazgeçilmez bir parçası olmuş artık. Hep denir; keşke keşke diyemeseydik. Keşke keşke ile başlayan cümleler kuramasaydık. Doğdudur bu hemde çok doğru ama acaba nedir insanı keşkelere yiten sebep ? Hayaller mi, aç gözlülük mü, umutlar mı, aşklar mı, sevgiler sevdalar mı? Bu sorunun cevabı kişiye göre değişir diye düşünüyorum. Biliyorum ki hayatta keşkeler ve belkiler eksik olmayacak. Belki erteleyeceğiz hayallerimizi, özlemlerimizi, sevgilerimizi ve isteklerimizi. Belki de hiç yaşamayacağız ama yine de hayatın herşeyiyle güzel olduğunu biliyorum.

Hayatınızda keşke dediğiniz herşeyin iyi ki olmuş olması dileğiyle…

2 Responses to “Belki ya da Keşke…”